என்று முடியும் இந்த வாழ்க்கை? 

வருகிறேன்!!!

எத்தனை தோழர்கள் 

இருந்தாலும் 

என் மனம் விட்டு பேச 

ஆழ் மனது ஆசைகைளை

ஒலிவின்றி கூற 

ஒரு தோழியிடமே முடியும்!

கல்லூரி காலத்தில் 

விட்டு சென்ற ஒருத்திக்காக 

நான் இழந்தவை ஏராளம்!

மீண்டும் அப்படி ஒரு இழப்பு 

வேண்டாமென்று நான் 

தேர்தெடுத்தவள் என் மனைவி!

நான் புதியவனாக இருந்தபொழுது 

என் ஆசைகளே அவளது என்றாள்!

இன்றோ எல்லாம் இழந்த 

பழைய காதிதமாய் நான்!

என் எண்ணங்கள் என்னவென்று 

கூட அறிய ஆசைப்படாத அவள்!

என்ன ஆனாலும் மீண்டு வருவேன் 

என்ற நான் இனி நான் ஏன் 

வாழ வேண்டும் என்ற நிலையில்!

மனைவியாக அவள் வென்று விட்டாள்!

என் உயிரை கொன்று 

தோற்றுவிட்ட நான்!

என் மகள் ஒன்றை தவிர 

நான் வாழ எவ்வித 

பிடிப்பும் இல்லை. 

நான் இல்லா வாழ்க்கையை 

அவள் பழகிவிடுவாள் 

என்ற நம்பிக்கையில் 

மரணத்தை நோக்கி நான்!!!!

இருண்ட இவ்வுலகம் 

தொலைவில் அலைக்கும் வெளிச்சம்!!!!

 

உளறல்!

ஒவ்வொரு மனிதனுக்கும் மறுபக்கம் இருக்கும்.

என்னுடைய மறுபக்கம் 

அளவற்ற காமம் கொண்ட கையாலகதவன். 

என்னையும் எனது எண்ணங்களையும்

பகிர்ந்து கொள்ள எனக்கு 

கிடைத்த ஒரே நம்புககையான உயிர் எனது மனைவி நீ!!! 

சில வருடங்கள் என்னில் பாதியாய்

என் என்னங்களை புரிந்து 

என்னுள் இருந்த நீ

இன்று எங்கே போனாய். 

மனம் விட்டு பேச அழ

ஆயிரம் எண்ணங்கள்!!!! 

பேசும் முன்பே தவிர்த்து விட்டு 

சென்று விட்டாய்😭😭😭

வார்தைகளாய் வர வேண்டிய 

வலிகள் இப்போது கண்ணீராய்!!! 

என் எண்ணங்களையும் 

வலிகளையும், தனிமையும்

சொல்லி அழ ஆள் இல்லாத

தனி மரமாய் உன் கணவன்!!! 

மீண்டும் மீண்டும் தனிமையுடன் 

போராட்டம்!!!!!! 

என் அருகில் நீ இருந்தும் அன்பே!!!!! 

உண்மையின் வலி!!!!

ஒருவருக்கு உண்மையாய் இருப்பது எங்வளவு கடினம் என்பது உண்மையாய் இருந்து பார்த்தால் மட்டுமே தெரியும்.

உன்னிடம் உன்மையாக இருந்தேன் எதை இழந்தாலும் நீ போதுமென. 

இன்று உன்னையும் இழந்து தனிமரமானதாய் ஒரு விரக்தி!!!

யாரிடம் சொல்லி அழ என் தனிமையை!!!!!

மீண்டும் தனிமையுடம் ஒரு போராட்டம்!!!!! 

கனவிலும் நீ...

இன்று லோட்டஸ் மருத்துவமனையில்

நேற்று என் பிரியா மீண்டும் வருவாள் என்ற நம்பிக்கையை முற்றிலும் இழந்தேன். 

நேற்று இரவே வந்தாள் என் கனவில் என் ஆசை மகளுடன் இரு வேறு கனவுகளில். 

முதல் கனவில் என் ஆண்மையின் எழுச்சியை கண்டு ஆறு நாட்களில் எப்படி இந்த மாற்றமெற்று ஆசையாய் வருடினாள். 

இரண்டாம் கனவில் நான் அவளுடைய செல்பேசியில் அழைக்க மறுமுனையில் அவளும் என் மகளும் சேர்ந்து பாடிய பத்தி பாடல் அழைப்பிசையாய்... மெய்மறந்தேன் அன்பே!!!!

=====================================================

 என் காதலின் அர்த்தம்.

நான் இவ்வளவு நாட்களாக சிவப்பு மஞ்சள் பச்சை படம் பார்க்கவில்லை. உன்னோடு நேற்றைக்கு முன் தினம் தான் மருத்துவமனை தொலைக்காட்சியில் பார்த்தேன். 

அதில் சித்தார்த் தான் ஏன் திருமணம் செய்ய விரும்பறேன் என்றொரு காரணத்தை கூறுவார். அதை கேட்ட தருணம் நீ தொலைக்காட்சியை பார்க்க நான் உண்னை பார்த்து அழுதேன்...

அந்த காரணம்:

என் வாழ்க்கையில் யாரை நம்புவது என்று தெரியாது. எனவே நான் முழுவதுமாய் நம்பி என் வாழ்க்கையையும் நிகழ்வுகளையும் தினமு‌ம் 100% பகிர்ந்து கொள்ள ஒரு துணை வேண்டும்.

பிரியா நானும் உன்னை அப்படி என்னித்தானே கரம் பிடித்தேன். என் மனதில் தோன்றிய அனைத்தையும் பகிர்ந்து மகிழ்ந்தேன். ஆனால் இன்று என்னை அனாதையாக விட்டுவிட்டாய்... அதோ இங்கே புலம்பி உள்ள அத்தனையும் உன்னிடம் சொல்லி அழ ஆசை. ஆனால் சில வஞ்சகர்கள் உன்னை என்னிடம் இருந்து பிரித்து விட்டனர். இப்போது உடனிருப்பது என் மனைவி பிரியா... என் காதலியல்ல 😭😭😭😭

  மீண்டும் தொலைபேசியுன் நான்..... 

மழையும் கண்ணீரும்!!!

வெளியில் மழை

கண்களில் கண்ணீர் 

கண்ணீரையியும்

மழைநீரையும் கூட

கலக்க முடியா 

வீட்டுக் கைதி நான்!!!! 

மரணத்திடமிருந்து ஒரு அழைப்பு!

உன்னை மகிழ்ச்சியாக

வாழ வைக்க முடியவில்லை! 

நீயின்றி வாழ விருப்பமில்லை! 

மரணமென்னை விரும்பி அழைக்கிறது! 

சென்று விடவா என் உயிரே!!!! 

உயிரின்றி நான்!!!!

என்னையும் என் உள்ளம், 

உணர்வு,உணர்ச்சிகள் என அனைத்தையும்பகிர்ந்து 

கொள்ளும் ஓர் உயிர் நீ மட்டுமே!

இன்று நானும் என் மனமும்

தனிமையில் தத்தளிக்கின்றோம்

கைக்கு எட்டும் தூரத்தில் நீ

இருந்தும் உள்ளக் குமுறல்களை 

உன்னிடம் சொல்ல முடியவில்லை! 

 உன் காதல் பரிசை 

தொலைத்தேனே ஒழிய

எந்த வேசியிடமும் அடமானம் 

வைக்கவில்லை! 

நான் உன்னிடம் சத்தியவானாய்

வாழ்ந்தேன். ஆனால்

அந்த ஒரு கேள்வியில்

என்னை பொய்யனாக்கி 

உயிருடன் கொன்று விட்டாய்! 

நீயும் உன் நம்பிக்கையும் இன்றி  

இன்று நான் வெரும் பிணமே! 

உடலும் உள்ளமும் சோர்ந்து விட்டது

ஓய்வெடுக்க மனம் 

கல்லறையை தேடுகிறது

அப்பா என்ற ஓசையொ 

என்னை கல்லறைக்கு செல்ல

விடாமல் தடுக்கிறது. 

இறைவா நானும் மனிதன் தானே

ஏன் இப்படி என்னை தினம் தினம்

மரணிக்க செய்கின்றாய்? 

காப்பாற்று இறைவா என்னை காப்பாற்று!!!!!!!!!!!! 

😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭

மரியாதை

முகபுத்தகத்தில் வந்த

பொய் முகத்திற்கு கூட

என் மரியாதை போய்விட்டது!

😢😢😢😢😢

துரோகி

நான் துரோகி தான்.

ஆனால்

நம்பிக்கை துரோகி இல்லை. 

கடவுளே காப்பாற்று

 ஏன்?

சரியா?

யார் தவறு?

இருபது வருடங்களின் ஏக்கம். இருவது நொடிகளில் அழித்து விட்டாள்.

என்ன செய்வேன்? எவ்வாறு என்னை மாற்றிக் கொள்வேன்?

மாற்றிக் கொள்ள முடியுமா? கடவுளே...

நான் கூட தவறு செய்ய ஆசைப்படுகிறேன் எனக் கூறி உண்மையாய் இருந்து விட்டேன். ஆனா‌ல் அவள்?   என்னை புரிந்து கொண்டாள் என நான் நம்பிய அவள்? 😭😭😭😭

ஆண்டவா என்னை காப்பாற்று.. காப்பாற்று... 

போதும் மாறிவிடு யென்கிறது  அறிவு .
ஏனோ மாட்டேன் யென்கிறது  மனது .
அறிவுக்கெட்டவில்லை  மனதின்  வலி .

வாய்விட்டு அழுதேன் வலி குறைந்தது.
தொலைத்து விட்ட நம்பிக்கையை
யெவ்வாறு மீட்டெடுப்பேன்?


மஞ்சம் என்னை வெறுக்கிறது.
நான் இரவை வெறுக்கிறேன்.
கண்களோடு தலையணையும்  ஈரம்,

இவை வெறும் புலம்பல்களே!
பொருளை தேடாதே!!
ஏனனில் நான் நானாக இல்லை!!!.


நீ யென் அருகிலிருந்தும்
யேனோ  தனிமையின்  துயரம் .

உன் நம்பிக்கை
இல்லாமையில்
புதைந்தது
என் நம்பிக்கை  

தலை
முழுகவா
தலையில்
சுமந்து
கொண்டிருக்கிறேன்? 

அழுகையை எழுதிட
எதேனும் மொழியில்
எழுத்துகள் உண்டோ? 

The Rule of Three

Introduction

C++ treats variables of user-defined types with value semantics. This means that objects are implicitly copied in various contexts, and we should understand what "copying an object" actually means.

Let us consider a simple example:

class person
{
    std::string name;
    int age;

public:

    person(const std::string& name, int age) : name(name), age(age)
    {
    }
};

int main()
{
    person a("Bjarne Stroustrup", 60);
    person b(a);   // What happens here?
    b = a;         // And here?
}

(If you are puzzled by the name(name), age(age) part, this is called a member initializer list.)

Special member functions

What does it mean to copy a person object? The main function shows two distinct copying scenarios. The initialization person b(a); is performed by the copy constructor. Its job is to construct a fresh object based on the state of an existing object. The assignment b = a is performed by the copy assignment operator. Its job is generally a little more complicated, because the target object is already in some valid state that needs to be dealt with.

Since we declared neither the copy constructor nor the assignment operator (nor the destructor) ourselves, these are implicitly defined for us. Quote from the standard:

The [...] copy constructor and copy assignment operator, [...] and destructor are special member functions. [ Note: The implementation will implicitly declare these member functions for some class types when the program does not explicitly declare them. The implementation will implicitly define them if they are used. [...] end note ] [n3126.pdf section 12 §1]

By default, copying an object means copying its members:

The implicitly-defined copy constructor for a non-union class X performs a memberwise copy of its subobjects. [n3126.pdf section 12.8 §16]

The implicitly-defined copy assignment operator for a non-union class X performs memberwise copy assignment of its subobjects. [n3126.pdf section 12.8 §30]

Implicit definitions

The implicitly-defined special member functions for person look like this:

// 1. copy constructor
person(const person& that) : name(that.name), age(that.age)
{
}

// 2. copy assignment operator
person& operator=(const person& that)
{
    name = that.name;
    age = that.age;
    return *this;
}

// 3. destructor
~person()
{
}

Memberwise copying is exactly what we want in this case: name and age are copied, so we get a self-contained, independent person object. The implicitly-defined destructor is always empty. This is also fine in this case since we did not acquire any resources in the constructor. The members' destructors are implicitly called after the person destructor is finished:

After executing the body of the destructor and destroying any automatic objects allocated within the body, a destructor for class X calls the destructors for X's direct [...] members [n3126.pdf 12.4 §6]

Managing resources

So when should we declare those special member functions explicitly? When our class manages a resource, that is, when an object of the class is responsible for that resource. That usually means the resource is acquired in the constructor (or passed into the constructor) and released in the destructor.

Let us go back in time to pre-standard C++. There was no such thing as std::string, and programmers were in love with pointers. The person class might have looked like this:

class person
{
    char* name;
    int age;

public:

    // the constructor acquires a resource:
    // in this case, dynamic memory obtained via new[]
    person(const char* the_name, int the_age)
    {
        name = new char[strlen(the_name) + 1];
        strcpy(name, the_name);
        age = the_age;
    }

    // the destructor must release this resource via delete[]
    ~person()
    {
        delete[] name;
    }
};

Even today, people still write classes in this style and get into trouble: "I pushed a person into a vector and now I get crazy memory errors!" Remember that by default, copying an object means copying its members, but copying the name member merely copies a pointer, not the character array it points to! This has several unpleasant effects:

1. Changes via a can be observed via b.
2. Once b is destroyed, a.name is a dangling pointer.
3. If a is destroyed, deleting the dangling pointer yields undefined behavior.
4. Since the assignment does not take into account what name pointed to before the assignment, sooner or later you will get memory leaks all over the place.

Explicit definitions

Since memberwise copying does not have the desired effect, we must define the copy constructor and the copy assignment operator explicitly to make deep copies of the character array:

// 1. copy constructor
person(const person& that)
{
    name = new char[strlen(that.name) + 1];
    strcpy(name, that.name);
    age = that.age;
}

// 2. copy assignment operator
person& operator=(const person& that)
{
    if (this != &that)
    {
        delete[] name;
        // This is a dangerous point in the flow of execution!
        // We have temporarily invalidated the class invariants,
        // and the next statement might throw an exception,
        // leaving the object in an invalid state :(
        name = new char[strlen(that.name) + 1];
        strcpy(name, that.name);
        age = that.age;
    }
    return *this;
}

Note the difference between initialization and assignment: we must tear down the old state before assigning to name to prevent memory leaks. Also, we have to protect against self-assignment of the form x = x. Without that check, delete[] name would delete the array containing the sourcestring, because when you write x = x, both this->name and that.name contain the same pointer.

Exception safety

Unfortunately, this solution will fail if new char[...] throws an exception due to memory exhaustion. One possible solution is to introduce a local variable and reorder the statements:

// 2. copy assignment operator
person& operator=(const person& that)
{
    char* local_name = new char[strlen(that.name) + 1];
    // If the above statement throws,
    // the object is still in the same state as before.
    // None of the following statements will throw an exception :)
    strcpy(local_name, that.name);
    delete[] name;
    name = local_name;
    age = that.age;
    return *this;
}

This also takes care of self-assignment without an explicit check. An even more robust solution to this problem is the copy-and-swap idiom, but I will not go into the details of exception safety here. I only mentioned exceptions to make the following point: Writing classes that manage resources is hard.

Noncopyable resources

Some resources cannot or should not be copied, such as file handles or mutexes. In that case, simply declare the copy constructor and copy assignment operator as private without giving a definition:

private:

    person(const person& that);
    person& operator=(const person& that);

Alternatively, you can inherit from boost::noncopyable or declare them as deleted (C++0x):

person(const person& that) = delete;
person& operator=(const person& that) = delete;

The rule of three

Sometimes you need to implement a class that manages a resource. (Never manage multiple resources in a single class, this will only lead to pain.) In that case, remember the rule of three:

If you need to explicitly declare either the destructor, copy constructor or copy assignment operator yourself, you probably need to explicitly declare all three of them.

(Unfortunately, this "rule" is not enforced by the C++ standard or any compiler I am aware of.)

Advice

Most of the time, you do not need to manage a resource yourself, because an existing class such as std::string already does it for you. Just compare the simple code using a std::string member to the convoluted and error-prone alternative using a char* and you should be convinced. As long as you stay away from raw pointer members, the rule of three is unlikely to concern your own code.