மரியாதை

முகபுத்தகத்தில் வந்த

பொய் முகத்திற்கு கூட

என் மரியாதை போய்விட்டது!

😢😢😢😢😢

துரோகி

நான் துரோகி தான்.

ஆனால்

நம்பிக்கை துரோகி இல்லை. 

கடவுளே காப்பாற்று

 ஏன்?

சரியா?

யார் தவறு?

இருபது வருடங்களின் ஏக்கம். இருவது நொடிகளில் அழித்து விட்டாள்.

என்ன செய்வேன்? எவ்வாறு என்னை மாற்றிக் கொள்வேன்?

மாற்றிக் கொள்ள முடியுமா? கடவுளே...

நான் கூட தவறு செய்ய ஆசைப்படுகிறேன் எனக் கூறி உண்மையாய் இருந்து விட்டேன். ஆனா‌ல் அவள்?   என்னை புரிந்து கொண்டாள் என நான் நம்பிய அவள்? 😭😭😭😭

ஆண்டவா என்னை காப்பாற்று.. காப்பாற்று... 

போதும் மாறிவிடு யென்கிறது  அறிவு .
ஏனோ மாட்டேன் யென்கிறது  மனது .
அறிவுக்கெட்டவில்லை  மனதின்  வலி .

வாய்விட்டு அழுதேன் வலி குறைந்தது.
தொலைத்து விட்ட நம்பிக்கையை
யெவ்வாறு மீட்டெடுப்பேன்?


மஞ்சம் என்னை வெறுக்கிறது.
நான் இரவை வெறுக்கிறேன்.
கண்களோடு தலையணையும்  ஈரம்,

இவை வெறும் புலம்பல்களே!
பொருளை தேடாதே!!
ஏனனில் நான் நானாக இல்லை!!!.


நீ யென் அருகிலிருந்தும்
யேனோ  தனிமையின்  துயரம் .

உன் நம்பிக்கை
இல்லாமையில்
புதைந்தது
என் நம்பிக்கை  

தலை
முழுகவா
தலையில்
சுமந்து
கொண்டிருக்கிறேன்? 

அழுகையை எழுதிட
எதேனும் மொழியில்
எழுத்துகள் உண்டோ?